Concert review: All Time Low | 13 oktober 2017

Al Time Low

Op vrijdag de 13e stond All Time Low in Afas Live in Amsterdam. De show was niet uitverkocht, maar doordat het podium naar voren was gehaald leek de zaal toch vol. Toen het concert werd aangekondigd twijfelde ik of ik heen zou gaan, omdat ik All Time Low dit jaar al eerder had gezien in Melkweg. Achteraf ben ik heel blij dat ik heen ben gegaan, want het was echt een geweldige avond.

Hey Charlie

Het eerste voorprogramma van de avond was Hey Charlie. Ik kende de band van naam maar had geen idee wat voor muziek erbij hoorde. Ik was dan ook erg verrast toen er 3 identieke meisjes het podium op kwamen. De muziek zelf is niet echt mij ding. Ik ben over het algemeen geen fan van vrouwenstemmen en al helemaal niet als meerdere op dezelfde toonhoogte zingen. Dan krijg ik al snel een songfestival gevoel. Ook vond ik de nummers vrij saai. Wel werden de nummers in de loop van het optreden steeds beter.

De tweede support act was Creeper. Helaas heb ik van Creeper geen goede foto. Ik kende Creeper al omdat ze vorig jaar in het voorprogramma stonden van Pierce The Veil. Ik vind Creeper een goede band, maar heb nooit echt de tijd genomen om ze beter te leren kennen. Tijdens hun optreden had ik hier toch wel wat spijt van. Ik kende maar twee nummers die ze speelden. Wel heb ik heel erg genoten van hun optreden. Vooral van het laatste nummer, Misery.

All Time Low

All Time Low trapte de show af met Last Young Renegade en het publiek ging meteen helemaal los. Het is lang terug dat ik bij een concert was waarbij zowel de band als het publiek zo energiek was. Ik heb de hele avond staan springen en meegeschreeuwd met alle nummers, en ik was zeker niet de enige. Hoogtepunten van de show waren voor mij Life Of The Party, Something’s Gotta Give en Therapy. In de show zat, zoals gewoonlijk, ook weer een heerlijke dosis humor verwerkt. Wel vraag ik me af of deze humor spontaan is, of dat ze het elke show precies hetzelfde doen. All Time Low eindigde de show met Dear Maria, Count In Me (klik hier voor de hele setlist). Na de show gooide de band nog van alles het publiek in, drumsticks, water, plectrums en een heleboel rozen. Helaas stond ik te ver weg om iets te vangen.